Overnachten

‘De klokken van de kloosterkerk zwegen in alle talen’

Geplaatst op: 20 februari 2026

tekst Peter Dullaert beeld Jan Buitinga

Op 29 december 2025 l.l. was het precies tien jaar geleden dat abt Alberic Bruschke de sleutel van abdij Sion overhandigde aan de initiatiefnemers tot de oprichting van de Stichting Nieuw Sion. In die tien jaren is er veel gebeurd. Om daar een idee van te geven, neem ik u lezer mee naar de poort van het klooster tien jaar geleden.

ond de jaarwisseling van 2015/2016 was het stil – heel stil – in en om klooster Sion. Het meest opvallende was misschien wel dat de klokken van de kloosterkerk – die tot kort daarvoor zeven maal per dag hadden geluid – nu zwegen in alle talen. En er zat ook niemand meer in de portierslogè bij de poort, om de gasten welkom te heten. Had je op dat moment de durf gehad om toch aan de trekbel rechts naast de poort te trekken, dan was er óf niemand gekomen óf heel misschien een van de leden van de anti-

kraakwachtgroep, die tijdelijk in het gastenhuis logeerde. Daarnaast werd het klooster alleen nog bewoond door de drie kloosterkatten en de nodige uilen en vleermuizen natuurlijk. Verder was het daarbinnen vooral koud én leeg.

Heel even werd het af en toe anders – zoals op de ochtend van Nieuwjaarsdag 2016 bijvoorbeeld – toen ineens 150 gasten voor de deur stonden om een nieuw begin onder de vlag van de Stichting Nieuw Sion te vieren. Op Goede Vrijdag van dat jaar werd voor het eerst een getijden gebeden. Al snel kwam er meer leven in de brouwerij; op 8 april 2016 vond de eerste klussendag plaats – waaraan zo’n tien vrijwilligers meededen – en op 9 april kwam de eerste groep gasten naar het heropende gastenhuis van ‘Nieuw Sion’. Het zou nog tot 1 december 2018 duren voor een eerste groep bewoners hun intrek namen in het kloostercomplex. Het waren 6 jongeren en hun begeleiders van het ‘jongerenklooster’. In de zomer van 2019 wordt een begin gemaakt met de vorming van eigen woongemeenschap van Nieuw Sion. En na 5 vormingsavonden over het getijdengebed met vrijwilligers van buiten, jongeren en de nieuwe bewoners wordt besloten vanaf 27 december 2019 de getijden vier maal per dag te bidden. Sinds die tijd klinken de klokken van Sion weer, zij het nu vier keer per dag.

Heel even werd het af en toe anders – zoals op de ochtend van Nieuwjaarsdag 2016 bijvoorbeeld – toen ineens 150 gasten voor de deur stonden om een nieuw begin onder de vlag van de Stichting Nieuw Sion te vieren

Wie nu – tien jaar later – opnieuw bij de poort aankomt, ziet een heel ander klooster. De poortwachterslogè wordt bevolkt door een poortwachter, die iedereen welkom heet. Links van de poort doen terrassen bij de voormalige buitenkapel vermoeden dat hier de schenkerij van Nieuw Sion wel zal zijn. Wie binnengaat wacht een warm welkom in de ‘huiskamer’ van het klooster. Hier en daar lopen gasten in en uit bij twee gastenhuizen rond de gastentuin. Hier is plaats voor 25 tot 40  gasten. De verbouwde vleugels, werkhuizen en stallen van het klooster bieden inmiddels plaats aan ongeveer 40 bewoners. Het zijn leden van de woongemeenschap en hun kinderen, jongeren en tijdelijk verblijvende kloosterhulpen. De laatsten zorgen dat iedere gast een heerlijk ontbijt krijgt.

Een werkgemeenschap met zo’n 200 vrijwilligers zorgt ervoor dat gasten worden ontvangen en dat het gehele klooster met de tuinen op orde blijft

Wie door de schuifpoort links van de buitenkapel het kloosterterrein oploopt ziet prachtige moestuinen, warmtepompen, een fraaie groentekas en een brouwerij in de kapschuur. Een werkgemeenschap met zo’n 200 vrijwilligers zorgt ervoor dat gasten worden ontvangen en dat het gehele klooster met de tuinen op orde blijft. Bij vlagen is het druk in en om het klooster, vooral omdat er een uitgebreid retraiteprogramma is en allerlei andere activiteiten. En toch is het nog steeds op sommige plaatsen en tijden heel stil. En blijft het getijdengebed – aangekondigd door de klokken – altijd maar doorgaan.  Wie had dat – tien jaar geleden – ooit gedacht?

Peter Dullaert was jarenlang pastor, is antiekhandelaar en hij heeft een galerie in Deventer. Maar hij is ook een van de grondleggers en leider van de getijdengemeenschap van Klooster Nieuw Sion.